iLahi-Aşk MekaNı


 
AnasayfaAnasayfa  PortalliPortalli  TakvimTakvim  GaleriGaleri  SSSSSS  AramaArama  Kayıt OlKayıt Ol  Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları  Giriş yapGiriş yap  

Paylaş | 
 

 İŞTE SELAHADDİN EYYUBÎ, İŞTE YILBAŞI

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
SABRİ KÖNTEK
Gelişmiş Üye
Gelişmiş Üye
avatar

Mesaj Sayısı : 492
Yaş : 51
Yaşadığın yer : İST:EYÜPSULTAN
ilahiaşkla nasıl tanıştınız? : HERŞEY BİR VESİLEDİR MEVLAM İSTERSE OLUR.....
Kayıt tarihi : 01/06/08

MesajKonu: İŞTE SELAHADDİN EYYUBÎ, İŞTE YILBAŞI   Salı Ara. 23, 2008 8:30 am

Yılbaşı Gecesinde Müslüman Eğlenebilir mi?

Gözlerimin önüne Mescid-i Aksa geliyor. Mahzun ama dimdik silueti geliyor gözümün önüne.

Kudüs-u Şerif sokaklarında, işgalci İsrail askerlerine taş atan Filistinli mazlumları düşünüyorum…

Gözlerim uzaklara dalıyor…
Tanrı Dağları’nda dolaşmaya çıkıyorum. Rüzgârın uğultusuna, dört bin yıllık ata yurtta Müslüman Uygurların çığlıkları karışıyor…

Tanrı Dağları’nın zirvelerinde, rüzgârın iç gıdıklayan uğultusunu duyamıyorum. “Allah” demenin yasak olduğu, öz yurdunda garip ve aç bırakılan; “terörist” muamelesi görenler aklıma geliyor. Boğazıma bir şeyler düğümleniyor…

Müslüman eğlenir mi? Hele ki Aralık ayının sonundaki “Yılbaşı” denilen gecede?

Saatlerdir bu sorunun cevabını arıyorum…

Müslüman nasıl eğlenir?...
“Komşusu aç iken, kendisi tok yatan bizden değildir.” diyen bir Nebi’nin ümmeti, bugünlere nasıl geldi?
Biz bu vartaya nasıl düştük? Nasıl bu oyuna inanabildik?

Kardeşlerimiz Kan Ağlıyorken…


Moro’yu duydunuz mu? Evet; Katolik Filipinlerin asırlardır ezmeye doyamadığı Müslümanlardan bahsediyorum. Moro’luların, hala hutbelerinde, Cennetmekan Ulu Hakan Abdulhamid-i Sani Han’a biat ettiklerini biliyor muydunuz?

Moro’dan haber getiren dostlar; Türkiye denildimi, Moro’luların gözlerinin dolduğunu söylüyorlar. Moro’dan gelen haberlerde ne mi var? Gözyaşı var, kan var, zulüm var, Müslüman’ın inim inim inlemesi var.

Ha Moro’daki Müslüman’ın “Allahu Ekber” demesi, ha Mekke-i Mükerreme’de kızgın kumların altında Bilal-i Habeşi’nin “Allahu Ehad” demesi…

İnanıyoruz ki, ikisi de göklerin ötesinde, Arş’taki melekleri heyecana getiriyor; ancak Bilal’e, Sıddık-ı Ekber’in eli uzanıyor.

Ya, Moro’ya el uzatacak yeni Sıddıklar nerede?

Kudüs’e uzanıyorum. Güneşin ışıkları mahzun Kudüs’te. Kubbet’üs-Sahra’nın altın renginde, güneş ışıkları hüzün saçıyor etrafa. Mescid-i Aksa’da ezanın yankılanmasında ayrı bir burukluk, bir küskünlük var. Süleyman (as)’ın tevhid merkezli Mescid’inden son kalan duvarı, kan akıtıyor gönlüme.

Ve Kudüs sokakları…
Kurşuna, füzeye, rokete; taşla, sapanla direnen Filistinli çocuklar...

Kurşunlara bağrını açacak bir Zeyd bekliyor Filistinli çocuklar. Hani, Efendimiz (sav) Tevhid’i anlatmak için Taife gitmişti. Taif’liler İslam’ı kabul etmedikleri gibi bir de Efendimizi taşlatmışlardı çocuklarına. O gün; Zeyd bin Harise (ra) taşlara kendini siper etmişti. İşte şimdi; Filistinli çocuklara kendini siper edecek Zeydler aranıyor.

Mescid-i Aksa’dan Balkanlara, Gazi Hüsrev Bey Camisi’ne uzanıyorum. Osmanlı gitti gideli, Cami ve Saraybosna, 1878’den beri huzur arıyor, barış arıyor, sükûnet arıyor… Ama o gün bugündür, Bosna’da ve Balkanlarda kan ve acı var.

Bosnalı yetimler, başlarını okşayacak bir el, acılarını dindirecek bir yürek bekliyor. Bosnalı yetimler, belki bunca senedir; başlarını okşayacak bir elden vazgeçtiler. Kendilerine ağlayacak bir sevgili, bir dost, bir kardeş arıyorlar…

Ya Sahabeler Nasıldı?

Mute’de olup biteni, Efendimiz (sav) binlerce kilometre ötede, televizyondan seyreder gibi anlatmıştı Ashaba…

Sonra, Mute Şehitlerinin evlerini taziye nedeniyle ziyaret etmişti. Azatlı kölesi Zeyd bin Harise’nin evindeyken, kutlu şehit Zeyd’in kızını görmüştü. Masum kızcağız, babasının şahadet haberini almış, Âlemlerin Rahmeti olan Efendimizin mübarek ve latif simalarına ağlamaklı gözlerle bakıyordu.

Bu manzarayı seyredemeyen Efendimiz (sav)’in aziz gözlerinden sicim gibi yaşlar akmaya başlamıştı ya. Bosnalı yetimler, kendilerine ağlayacak bir Muhammedi yüreğe muhtaçken, biz nasıl eğleniriz?...

Sudan’da, Etiyopya’da çocuklar aç. Halbuki onlar, ümmetin zor zamanında imdada koşan Necaşî’nin torunları...

Hani, kimse Mekkeli Müslümanlara kucak açmazken; Habeş Kralı Necaşî bağrını açmıştı. Sonra da ALLAH (C.C.); bu hizmetine karşılık Necaşi’ye iman nasip etmişti. Muhadramun’dan, yani Efendimiz (sav)’in devrinde yaşadığı halde; O’nu görmeden iman etme şerefine erişenlerden yapmıştı ALLAH (C.C.).

İşte, o Necaşî’nin torunları; Bilal-i Habeşi’nin (ra) ilk müminlerden, ilk müezzin, Bilali Habeşi’nin kardeş çocuklarının, şimdi karınları aç. Bir sıcak çorbaya muhtaçlar. Onlar Sıddık-i Ekber’i bekliyor.

Hani; Tebuk Gazvesi için Efendimiz (sav) ordu donatıyordu. Hz. Ömer (ra) malının yarısını hibe etmişti. Hz. Sıdık da malının tamamını… Ailesine ne bıraktığı sorulduğunda; “Allah ve Resul’ünü bıraktım” demişti ya.

İşte, şimdi dün bize kucak açanlar; bugün bize muhtaçken, bizim boş vaktimiz mi olur? Eğlenmeye zamanımız mı olur yılbaşı gecelerinde?

Ya Bekkaun?...
Ümmet için tasaddukta bulunamadık, tamam, hadi anlayalım ya ümmet için ağlayamaz mıyız? Bekkaun gibi.

Gözyaşlarındaki ihlâsı, samimiyeti ayetle tasdik edilmişti: “Kendilerini bindirip (cepheye) sevk edesin diye sana geldikleri zaman, senin, ‘Sizi bindirebileceğim bir şey bulamıyorum’ dediğin; bu uğurda harcayacakları bir şey bulamadıklarından dolayı, üzüntüden gözleri yaş döke döke geri dönen kimselere de bir sorumluluk (günah) yoktur.” (Tevbe; 92)

Bu yedi kutlu sahabe gibi ağlayamaz mıyız? Ümmeti de bırakalım; kendimize ağlayamaz mıyız? Ağlanacak hiç mi günahımız yok?...

Müslüman Eğlenemez mi?

Müslüman hiç boşa vakit geçiremez mi, hiç eğlenemez mi? Tabi ki eğlenebilir ama üzerine koyu gaflet örtüsü çekecek şekilde değil. Hele gayri-müslimlerin, ne idüğü belirsiz eğlenceleriyle hiç değil.

Ölüm; her nefesimizden daha yakınken, malayani ile, boş işler ile nasıl vakit geçirebiliriz ki? Ümmet bu haldeyken eğlenebilir miyiz?...

Kopmuş tespih taneleri gibi; Müslümanların her biri bir tarafta ezilirken, biz sıcak evlerimizde gönül rahatlığıyla televizyon seyredebilir miyiz dersiniz? Peki, buna hakkımız var mı?...

Muhterem Vehbi Vakkasoğlu Hocamızın “Başkasının Günahına Ağlayan Adam” isminde bir kitabı var. Hak âşıklarının hayatına baktığımızda, hepsi kendi günahlarına değil, ümmetin ahvaline ve günahlarına ağlıyorlar. Said Nursî Hazretleri, Süleyman Hilmi Efendi, Ali Haydar Ahıskavi Hazretleri ve diğerleri…

Dertleri dünyalık olsa, rahat yaşamak olsa, eğlenmek olsa, hepsi bunu rahat rahat yapacak imkânlara sahipken; onlar, ümmetin imdadına koşuyorlar.

Önümüzdeki örnek şahısların hepsi böyle değil midir? Said-i Nursî Hazretleri, Şark Vaizliğini ve o devrin bayağı kemiyetli miktardaki maaşını itip hayatını iman hizmetine adamamış mıydı? Ahıskalı Ali Haydar Efendi, Şeyhülislamlık makamını; Osmanlı Medreselerinden çıkan her hocanın hayali olan makamı, elinin tersiyle itip ana vazifesi olan adam yetiştirmeye koşmuyor muydu?

Ya Biz Nasıl Olmalıyız?


Bu zatların ahiret endişesi buysa, dünyaya bakışları buysa, ya biz nasıl olmalıyız?...

Bizim dünyaya bakışımız nasıl olmalı? Gençliğin zihnini rezalet dolu televizyonlar, gazeteler bulandırırken; her biri, hem iman hem takva yönünden sarsılmaz kale olan Müslümanlar, televizyon başında, hele de kendisine yabancı olan televizyonlar karşısında nasıl vakit öldürür?
Selahaddin Eyyubî, Kudüs haçlı işgali altında iken, senelerce yüzü gülmedi ve hep ağlayıp durdu. Bir gün hatip minberde gülmenin, tebessüm etmenin gereğinden bahsetti.
Namazdan sonra, hatip yanından geçerken, Selahhaddin hatibin elinden tuttu ve tarihin hafızasına nakşedilecek şu sözleri söyledi: “Hocam, zannederim sözlerinle beni kastettin. Fakat, ALLAH (C.C.) aşkına söyle, Peygamber’in miraca çıktığı Mescid, düşmanların elindeyken ben nasıl gülerim?”
Zaten o büyük insan, Mescid-i Aksa’yı geri alıncaya kadar da hep bir çadırda kalmıştı. Böyle yaparken de; “Allah’ın evi esir iken, benim nasıl evim olur ki?” Diyordu.
İşte Selahaddin; işte yılbaşı… Karar da sizin, vakitte…
Elçiye düşen, ancak tebliğ etmektir.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
usame
Admin
Admin
avatar

Mesaj Sayısı : 5456
Yaş : 102
Yaşadığın yer : dunya
sitede cok hoşuna giden birşey varmı? : Var tabi olmazmı....
ilahiaşkla nasıl tanıştınız? : SİVASLI KARDESİM SAOLSUN...
Kayıt tarihi : 18/08/07

MesajKonu: Geri: İŞTE SELAHADDİN EYYUBÎ, İŞTE YILBAŞI   Salı Ara. 23, 2008 10:09 am

ALLAH (C.C.) razı oslun abi , emeklerine sağlik Çok güsel bir yazı ilk defa da duydum vede orenmiş oldum , moro halkınının varlığından haberdar oldum vede hala hutbelerinde cennet mekan abdulhamt hanın ismini zikrediyolarmış , evet bu kadar muslumanlar zulum altında inim ,inim inlerken bir müslüman eğlenemez sanıırm....

selametle

_________________

BU DÜNYADA:RENK ,NAKIŞ,LEZZET ...NE VARSA KÜSÜM!!!

YÜZÜMDE SON BİR HAYAL:AZRAİLE TEBESSÜM!!!


....NAMAZ KILMAKTAN AYAKLARI ŞİŞEN PEYGAMBERİN (sav),UYUMAKTAN GÖZLERİ ŞİŞEN ÜMMETİYİZ...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
İŞTE SELAHADDİN EYYUBÎ, İŞTE YILBAŞI
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
iLahi-Aşk MekaNı :: ﷲ ×÷·.·´¯`·)» Islami KonulaR«(·´¯`·.·÷× ﷲ :: Dini KonulaR ve Dini Vaazlar-
Buraya geçin: